Winteropkuis?

De tuinberging is bij deze officieel in gebruik genomen. Gedaan met heen en weer zeulen met harken, schoffels en gieters, kwestie van ons niet te veel als Bakfietsvlamingen te profileren...

 Mistig weer vandaag.

Wat valt er nu nog te doen in de Potager? Wordt daar eigenlijk nog wel gewerkt, of hoe zit dat?

Zeker weten! Schijn bedriegt trouwens, want Bart is hier druk de nieuwe VELT-biozadenlijst aan het bestuderen. Binnenkort vullen we samen een bestelling in. Zo kunnen we kosten én zaaigoed delen.

Dan maar beginnen aan de winteropkuis. Oogstresten opruimen en de grond proper maken... Of niet soms?

Wel, wij maken liever een hoop rommel! Wij gooien gelijk alles op de grond: afgestorven planten en bladeren,  hoe meer hoe liever. Het bodemleven is er ongetwijfeld dankbaar voor!

Ook groenbemesters houden de grond bedekt. De facelia op de achtergrond beleeft hier dit seizoen een tweede jeugd (net als de man op de voorgrond trouwens, maar dat terzijde).

Ook incarnaatklaver is een interessante bodembedekker, die niet alleen de grond verbetert, maar net als facelia ook een immense aantrekkingskracht uitoefent op bijen.


Niets zo goed als eigen bladcompost...

Tine voert een rol-, geur- en smaaktest uit. Je zou er zo in bijten (ik bedoelde dus in de compost)!
 

De oogst van de maand dan. Wat draaien we in de soep vanavond?

De opbrengst van de yacon valt nogal tegen, zeker na voorspellingen van collega-tuiniers over 20 kg knollen per plant. Onze yacon heeft wel een moeilijke start gekend, en heeft vooral loof aangemaakt, maar weinig knollen. Veel geblaat en weinig wol dus.

Op zich geen ramp, want de stengel met broedknolletjes kan volgend jaar gewoon opnieuw geplant worden, een beetje zoals dahlia's en tulpenbollen dus.

Pastinaken worden nog lekkerder na stevige vorst, omdat het zetmeel dan in suikers wordt omgezet. Maar niets hoeft ons te beletten om er al eens enkele te proeven of in de soep te draaien.

Toegegeven, deze koolrabi haalt waarschijnlijk niet de voorgeschreven veilingsmaten, maar een kameraad met een kleiner formaat kan zeker geen kwaad, zou Filip ongetwijfeld zeggen.

De boerenkool staat er nog opvallend intact bij. De kippen houden zich dus tegenwoordig gedeisd...

En zo kunnen wij dan toch weer huiswaarts keren met een gevulde oogstmand...

Marco, onze jongste tuinier, druk bezig met het aanaarden van de winterprei. Dit is een nieuwe, biologische variëteit van Akelei uit Schriek. (Wees gerust, onze blog is tot nader order vrij van betaalde advertenties, in tegenstelling tot die van de madammen van Café Plissé. Maar die moeten natuurlijk betalen voor een verwarmde zaal. Geef ons maar de frisse buitenlucht.)

Enkel het eerste stuk van de kerkhofmuur is op dit moment gerenoveerd. Dit stuk was tot bij de start van onze werkzaamheden overwoekerd door klimop en hop en verkeert in minder goede staat, zoals blijkt uit de onderstaande foto van ongeveer een jaar geleden.

Hopelijk krijgt dus niemand bij het schoffelen een deksteen op zijn appel, want onze activiteiten zijn niet verzekerd. Maar laten we het toch positief bekijken: op dit moment vormt die kerkhofmuur een formidabele habitat voor solitaire bijen.

Wij kregen vandaag overigens bezoek van een sympathieke dame met benul van tuinieren én fotograferen, die zelf wel niet op de foto wou, maar wel een heel pak foto's getrokken heeft, vandaar deze uitgebreide bijdrage. Bovendien werden we getrakteerd op lekkere zelfgebakken havermoutkoekjes!

Laten we tot slot ook eens op internet "gluren bij de buren". Dat collectief moestuinieren geen kortstondige hype is, blijkt uit de massale aanvragen voor het Samentuinen-project van VELT en het budget dat Kris Peeters uittrekt voor nieuwe volkstuintjes, na een voorzet in die richting door moestuinmissionaris Wim Lybaert. Het internet wemelt ondertussen dan ook van allerlei leuke en leerrijke moestuinblogs. Heel interessant, ook omwille van de opvallende gelijkenis in naam en logo, vonden we Café Courgette uit Herne en Potage-Toit, een moestuinproject op het dak van de Koninklijke Bibliotheek in Brussel!

Under construction: de tuinberging (bis)

In de schaduw van de haagbeuken prijkt ondertussen de bijna voltooide tuinberging.

De structuur en de westzijde zijn opgebouwd uit acaciastammen, die dus normaal wel een tijdje moeten meegaan.

De zuidwand bestaat uit bouwstaalnetten die gevuld worden met stammetjes. Hopelijk zullen allerlei nuttige insecten zich ertussen komen nestelen.
 

De twee andere wanden zijn opgebouwd uit tuinschermen, die we laten begroeien. Hieronder een mooi zicht op de noordkant (vanuit de moestuin), langs de kerkhofmuur, met het silhouet van de Sint-Lambertuskerk tussen het gebladerte van de haagbeuken.

De rabarber ligt ondertussen uitgeteld, maar de yacon staat nog fier rechtop.

Over enkele weken zal hij normaal ook geveld worden door de vorst, en kunnen we een soort aardappels rooien die naar limonade smaken!

De boerenkool kan wel wat kou verdragen.

De paksoi, een Aziatische bladkool, is iets kouwelijker. Snel de wok in dus, voor de vorst komt!

De winterpostelein is vlot uitgekomen. De smaak doet een beetje aan Nieuw-Zeelandse spinazie denken. Dit kruid komt via Cuba uit Amerika en wordt daarom in het Duits ook Kubaspinat genoemd. Naar het schijnt is het eens gezaaid niet meer weg te krijgen. Een ideale compagnon dus voor de aardpeer.

En nu hou ik op over ons groente-assortiment, want sommige passanten houden de Potager klaarblijkelijk voor een zelfpluktuin! Ongenode gasten wezen dus op hun hoede voor wolfijzers en leewenkuilen tussen de spinazie...

De zaadbanken zijn gearriveerd!

De voorbije bijeenkomst van Café Potager was tegelijk de laatste les van de moestuincursus "ten huize van".

Thema van deze laatste les was, heel toepasselijk voor de tijd van het jaar, het bewaren van groenten op een ecologischere manier dan invriezen: pasteuriseren, steriliseren, opleggen, inzuren, drogen, inkuilen, enz.

Bij deze: een welgemeende f*** **u aan de pompoendief! Volgend jaar zetten we camouflage-hokkaido's...

Ondertussen zijn onze zaadbanken gearriveerd. Het zaad van een kameraad kan immers geen kwaad...

Hier enkele foto's van de blijde intrede en levering door vader & zoon Vanlommel, uiteraard met een ecologisch vervoersmiddel zoals het een bakfietsvlaming betaamt.

't Is niet zo'n ambitieus project als de Svalbard Global Seed Vault op Spitsbergen, maar wel minstens zo handig.

Het zijn immers echte zaadbanken, in (bijna) alle betekenissen van het woord: je kunt er zelfs op gaan zitten!

Moestuinles in de Potager!

Sommigen van ons volgen de lessenreeks biologisch tuinieren "ten huize van...", georganiseerd door Halen en Lummen, i.s.m. VELT. De volgende praktijkles valt op de derde zaterdag van de maand en wordt (net als in maart) gegeven in ons moestuintje aan de Pastorie, van 9 u. 30 tot 12 u. Daarom verplaatsen we onze bijeenkomst van Café Potager uitzonderlijk naar de voormiddag. Ook wie deze lessenreeks niet volgt is welkom!

Geduld loont...

Het paddenstoeltje van vrijdag is ondertussen uitgegroeid tot een hele bundel oesterzwammen...

Tijd voor een hartige omelet!

Een kleine verrassing in de Potager...

Eventjes een doordeweekse blik in ons tuintje werpen. De patatjes zijn uit, de maïs is af, de bonen geplukt (op de goeie ouderwetse boerentenen na, die mogen nog blijven hangen...). Valt er nu eigenlijk nog iets te bikken uit de Potager?

De warmoes weet na al die maanden nog van geen ophouden, maar ze komt stilaan mijn oren uit. Binnenkort ideaal als bladmulch? Foei, en dat bij zo veel honger in de wereld! Misschien eens een lading naar Poverello brengen? Jammer dat het blad zo snel verwelkt...

Deze plant doet ons logo alle eer aan, maar de pompoentjes moeten nog afrijpen...

 

De slaplantjes komen goed uit, maar zijn nog iets te klein om tussen de boterham te leggen...

En winterpostelein, de naam zegt het al, is nog niet voor nu.

Look is er nog niet te zien, maar de Egyptische uien beginnen al wel hun kopje boven te steken. Na de winter zou deze ui bovengronds moeten verklisteren zoals een sjalot.

Toch een aangename verrassing: een eerste paddenstoeltje! Als we deze berkenstam correct hebben geënt vogens het boekje (van Mycobois), zou dit al een oesterzwam moeten zijn. Het lijkt alleszins op de foto uit dat boekje (als je foto's googelt, zien ze er ook allemaal zo uit).

Wie waagt het erop en draait deze primeur in een omelet? Wie engageert zich als proefkonijn? Kom deze eersteling gerust halen (volledig eraf snijden; let op voor het knopje links, dat kan ook nog uitgroeien tot een zwam). Wie eerst komt, eerst maalt! Schrijf dan wel een korte bespreking onder reacties... als dat nog lukt tenminste :-).